Mutfakta Diz Çöküp Beni Emdi

Kahve koyuyordum. O arkadan yaklaştı, belime sarıldı. Sonra hiçbir şey söylemeden önüme geçti ve diz çöktü. Pantolonumu indirdi, yarağımı çıkardı. Mutfak tezgâhına yaslanmışken o ağzına aldı. Aceleci ama istekliydi. Tükürük sesleri, emişler, ara sıra taşakları yalamalar… Bulaşık makinesi arka planda çalışıyordu. Ben fincanı kenara bıraktım, saçını tuttum. Tempo arttı, başını daha hızlı salladı. Gözlerini kaldırıp bana baktı, ağzı doluyken. Dayanmadım. Boşalırken o geri çekilmedi, olduğu yerde kaldı. Sonra ayağa kalktı, dudağını sildi ve sanki hiçbir şey olmamış gibi dolaba yöneldi. Mutfak yine sıradan görünüyordu ama değildi.